Recientemente he empezado a usar Facebook. No digo a inscribirme, ya que hace más de un año que estoy por ahà metido (por petición de un miembro de un foro de maquetismo para que me hiciera de su grupo), pero no lo usé hasta ahora.
Últimamente parece que todo el mundo tiene “su” Facebook. Y como pasa con la modas de Internet, si no lo usas eres un mierdas. Vale, no hay para tanto, pero ya te miran raro. Primero todos estábamos en el chat, luego messengers … y ahora en fotologs (en vÃas de extinción si no se renueva), badoos, hi5s, tuentis, twitters (más que nada geeks), largo etc etc etc …
¿Y de qué sirve? Para conocer gente, ligar y pasarlo chupiguay. Claro, bonita premisa, pero muy lejos de la realidad. No digo que no sea cierto y que a muchos les funcione, pero todo lo que sea conocer gente “en modo texto”, requiere grandes dosis de paciencia, tiempo libre, y gran compresión lectora y escrita. Por todas las partes implicadas. Y estas grandes propiedades, tristemente escasean. A demás, es muy fácil cometer errores crÃticos, ya que no es lo mismo decir:
Que hijo de puta!
Que decir:
Qué hijo de puta! xD
El poder de dos simples caracteres es sorprendente …. perder la vÃa oral y el lenguaje gestual, dificultan muchÃsimo la comprensión.
Y esto me lo aplico a mi mismo, ojo. Llevo a mis espaldas más de 6.600 mensajes escritos en el foro de GP32Spain desde Julio del 2003 (son 3 mensajes y pico por dÃa, tranquis). Y aún y asà es casi imposible “conocer” a la gente por lo que escribe. Vale, hay personas que se saben expresar bien o tienen opiniones muy marcadas y los puedes fichar, pero en la mayorÃa de casos prácticamente no puedes saber con qué te va a salir cada uno. Eso sÃ, tengo la suerte de conocer a muchos de ellos en persona, y pocos me han decepcionado. La personalidad de cada uno en Internet y en la vida real, a veces puede ser muy distinta, pero en mi caso intento que lo escrito sea siempre lo más fiel posible a mi persona.
Entonces, entre foros, redes sociales, y “vida real” … ¿a quién puedes considerar amigo? El concepto de amistad, es algo demasiado ambiguo para llegar a un acuerdo. Eso sÃ, por norma general se considera algo bueno tener amigos.
Es por esto que las personas queremos tener cuantos más amigos posible. Un claro ejemplo se remite a las redes sociales que os he mencionado al principio. 1000 amigos … ¡vengaaaa festivaaal! No lo digo en coña, hay muchos asÃ, con cientos de amigos. ¿Y eso de qué? ¿En serio que hablan con todos para mantener un poco la amistad? Ni en broma, esto solamente sirve para vacilar, para poder decir “¡Soy más mejor que tu porqué tengo más amigos, chincha!!“. Otros te vacilan de lo mismo, pero usando la cantidad de contactos que tienen en el messenger. O guardados en su teléfono móvil. Aiiins, qué contentas que estarÃan las compañÃas de teléfono si estas personas hablaran como mÃnimo 1 minuto al mes con cada uno de sus “amigos” xD
(en este momento es cuando varias personas han roto su amistad conmigo en Facebook, jajajaja -si es que lo han leÃdo-)
Los Sims tenÃan claro el concepto de amistad
Volviendo a la definición de amigo, una muy simplista pero bastante acertada, es la que se hacÃa en el mÃtico juego The Sims. SÃ, llamadme friki xD. Al menos en el primer juego de la saga, uno era más amigo de otro cuanto más hablaban o se relacionaban entre sà con acierto. Si estaban mucho tiempo sin hablarse, o bien si uno hacÃa cosas que disgustaban al otro, la amistad se iba perdiendo.
Evidentemente esto no es lo único a considerar, claro está. ¡Sino serÃa todo demasiado fácil! Cada uno puede tener sus cosillas para considerar a una persona su amigo. Para unos, simplemente alguien que le ayude en una hecho puntual, automáticamente pasa a ser su amigo. Para otros hay muchas más complicaciones para entrar en el grupo de amigos. ¡Y ya no digamos si queremos diferenciar entre amigos y verdaderos amigos!
Realmente el grupo de buenos amigos es muy pequeño, el de amigos crece un poco más, y el de conocidos/compañeros/otros puede ser muchÃsimo mayor.
Algunas cosas que os pueden hacer pensar un poco en vuestros amigos:
- ¿Cuantos de estos os invitan a sus fiestas de cumpleaños o eventos realmente especiales?
- ¿Con quiénes no tendrÃas problemas en compartir un largo viaje?
- ¿Quién crees que serÃa capaz de ayudarte en una situación crÃtica? (que cada uno considere el término crÃtico a su gusto)
Seguro que se pone a más de uno en un compromiso si se le aplican estas cuestiones
¿Y todo el tema este de los amigos, a que viene? Muy sencillo, y complicado a la vez. En el susodicho Facebook, me estoy encontrando con muchas personas que me agregan como amigo. Ex alumnos del cole, instituto o universidad, gente con la que he intercambiado mails algunas veces por determinados asuntos, familiares, …
En un determinado momento de mi vida, a lo mejor fueron mis amigos (aunque seguramente lo dejarÃa como simples compañeros). Pero aunque quede muy duro, ahora no significan nada para mÃ. Vale, que si los encuentro por la calle les voy a saludar y a preguntar sobre su vida y progresos. Pero nada más.
Mirémoslo por el otro lado. ¿Y si resultó ser que yo soy una persona a la que consideran un amigo (aún) y resulta que les hago un feo de la hostia si no los acepto?
He aquà el dilema.
En fin, lo mismo de siempre. Se desvirtúan los conceptos (esta vez con ayuda de las redes sociales).
Créditos por la foto de cabecera a manilo
Popularity: 6%
Tiempo de lectura 4:08 minutos aprox.
Popularity: 6%
Entradas más o menos relacionadas:
El primer regalo como pringao
Retratos de un Domingo tarde cualquiera. ¿Alguien quiere?
¡Abajo la supremacÃa humana!
Homenaje a los buenos tÃos
Me han hackeado un poco el blog …



23-Dic-08 a las 6:56 Cita
sientooooooooo que te amooooooo
23-Dic-08 a las 8:05 Cita
I think you should avoid the word “amigo” in every context. Here, in the area of Spain I live you can’t name “amigo” everyone you know. They think you are taking an unfamiliar friendship. I think it’s an American usage due to the Mexican influence.
23-Dic-08 a las 10:58 Cita
Una vez más te has superado.
En serio, creo que me has leÃdo el pensamiento.
Hace unos 2 años que me hice una cuenta de Facebook casi por compromiso, y acabé dándome de baja hace casi un año. Con tuenti me ha pasado igual, me hice uno, porque si no parece que eres un raro que vive en el pasado (curioso que eso te lo digan pseudo-kinkis que no saben para qué sirve Ctr-Alt-Spr), pero me dà de baja, y no hay dÃa que pase que alguien me pregunte, ¿es qué no tienes tuenti, o porqué te lo has quitado?…
Además, en páginas como tuenti (facebook sigue siendo a dÃa de hoy algo más “pijo”, tuenti es para crÃos) ves lo peor del género humano español, y mis ganas de comenzar un holocausto aumentan, asà que me di de baja.
Ahora vivo más feliz.
24-Dic-08 a las 10:59 Cita
bueno, es fácil, no agregues a nadie, yo tengo una polÃtica muy dura en ese aspecto, (solo agrego a gente con la que he mantenido algo más de relación que un simple “hola” cada vez que entraba en clase. (aunque a veces se me escapa alguno y luego digo: “¿porque he agregado a este si ni casi lo conozco?”).
Es más, solo he agregado a los que antes me han agregado a mi y he considerado previamente si valÃa la pena o no.
El facebook, en mi caso, lo veo como si leyera todos los blogs de mis “amigos” al mismo tiempo, pierdo menos tiempo. A parte me sirve para expresar tonterÃas, situaciones y sobretodo jornadas sin tener que hacer un peazo de post en un blog.
Supongo que cada uno lo utiliza como quiere y puede, yo no me metà por moda, simplemente un dÃa siguiendo el hilo de unas jornadas llegué ahà y zas! me apunté, es sÃ, no seré de los que tendrán 300.000 amigos, por ahora solo tengo unos 30 y no creo que sean muchos más, por tiempo que pase.
Nos vemos “amigo”. XDDDDD
24-Dic-08 a las 12:10 Cita
Princesita soñadora dijo:
Gracias princesita xD
anónimo dijo:
Hi anónimo from lang-8! First of all, if you could understand my post, you really have a great spanish knowledge, congrats!
About using “amigo”, well … I don’t know where are you from, but I suppose you are a foreigner. When you use too much “amigo”, people might think this is somehow suspicious. As you say, unfamiliar friendship, or maybe worse. But in my post I was discussing about “friends” vs “real friends”, so not exactly about your reply
@adrimaster: Gracias, gracias por los elogios
. Tuenti no lo he llegado a usar nunca, pero ya me han explicado ya. Y badoo es una fuente inagotable de quillacos y yennis xD. Facebook parece algo mejor, pero tiene fallos (mierdas de solicitudes y otras polleces, privacidad, …) y aún tiene que copiar cosas de mixi para mejorar xD
@arekku: Facebook de momento lo uso un poco como tu, como herramienta para saber que hacen mis “amigos”. Pero ni mucho menos substituye a blogs ni foros o webs de noticias. Lo que pasa es que a ti te da pereza actualizar tu blog xDDD (no todo tienen que ser mazacotes de texto, pueden haber entradas cortas perfectamente
)
28-Dic-08 a las 20:45 Cita
Puff, hace la tira que no me pasaba por aquÃ
Como siempre, tus entradas muy interesantes. Yo ni siquiera me he abierto un Facebook aunque ahora todo el mundo a mi alrededor no habla de otra cosa. En fin, a mi las modas nunca me han interesado, más bien me generan adversión.
En cuanto a lo de los amigos…coincido contigo. La vida a veces te junta o te separa con cierta gente. Los que siempre están son los que puedes considerar amigos de verdad.
30-Dic-08 a las 1:33 Cita
Yo me hice una cuenta de MySpace, pero no entro nunca. De todas maneras creo que me caes bien, pero de eso no puedo estar segura hasta que te conozca en todas las facetas de la vida.
Aquà estás muy cómodo, elijes el tema,moderas los comentarios, el que no quiere no comenta. No creo que ni el 1% de quienes visitan un blog deje un comentario,aunque se lean una entrada entera.
Pero la vida real es otra cosa. Me gustarÃa verte en compromisos,es decir,cuando tu no elijes el tema dela entrada dela semana.
31-Dic-08 a las 16:11 Cita
@Silent: Que bueno verte por aquà de nuevo hermano de foro
. Pues tienes razón, los que siempre están ahà son los amigos de verdad. Y con ese “ahÔ ya nos entendemos.
@Sarita: Me alegro de caerte bien, aunque ese no fuera exactamente el tema de la entrada
. Bueno aquà estoy cómodo … porqué es mi casa xD. En lo que respecta moderar, pues no tengo los comentarios moderados esperando a ser aprobados (tú sÃ!). Solamente he tenido que intervenir en unos comentarios en los que se insultaba a otra persona, nada más. Y en lo de comentar poco, pues las cifras cantan que son un contento … con 2000 páginas vistas cada dÃa del blog … ya ves tu la de comentarios que hay! Pero no me quejo, ya que al menos comentáis cosillas con substancia
¿Me propones que escriba de cosas que no haya elegido? ¡Interesante! Aunque no me pondrÃas en un compromiso, simplemente tardarÃa más y me darÃa pereza escribir (especialmente si es algo que me desagrada). Con lo de poner en compromiso me referÃa a cosas más serias de la “vida real”
1-Ene-09 a las 23:23 Cita
Lo que creo que la muchacha te quiere decir en que en una red social,una fecebook o un MySpace de estos que se llevan hoy en dÃa se te agregan montón de personas.
Primero son los tres colegas a los que agregas, y luego los colegas de los colegas y los spiders que mandan solicitud de amigo a todo lo que existe.
Al final tienes diecisiete comentarios de “Somo y estamos de gira por .
Y los colgas dejando comentarios de que escribas sobre esto y lo otro, o que subas las fotos de la borrachera de ayer (y son las nueve de la mañana del dÃa en curso). Asà que al final ni tienes el control ni eliges los temas.
Tienes una ristra de contactos que abarca más que tu blog o que e contenido que has generado. Yo lo digo por mi cuenta de MySpace a la que no accedo nunca.
2-Ene-09 a las 1:49 Cita
Bueno, no hace falta que te pongas asà AOJ. Si querÃas que no te agregará no tenÃas que haber montado todo este tinglado.
xDDDD
3-Ene-09 a las 18:36 Cita
Home en part tens raó, jo tampoc agrego a tothom i això que tinc més de 200 contactes, de totes maneres no tots són amics ni molt menys, sinó en molts casos coneguts.
X cert a tu tb et tinc al facebook, ja ho saps, jeje.
18-Ene-09 a las 22:25 Cita
Bona reflexió, tot plegat és fruit d’utilizar les noves tecnologies com a una moda, no com una eina, i evidentment que l’ús que se’n fa no és l’adequat, ni l’idonni.
Sóc usuaria de facebook des fa uns mesos,i avui he eliminat una bona quantitat “d’amics/gues”.
7-Dic-09 a las 5:02 Cita
Quina gracia que siguis tu qui escriu aixo quan el primer que em vas dir xafardejant el meu facebook es que jo no era “antisocial” perque tenia mes amics que tu al facebook!!!! Jeje, again, mes amics no vol dir ni mes social, ni mes “guay”… ja veus a mi perque em serveix tanta gent on-line si quan els necessites no hi son…